Ποδηλατώντας στην πόλη

Η Sarah Jessica-Parker αγοράζει παπούτσια, οι Αγγελόπουλοι μπασκετμπολίστες κι εγώ καλούδια για το ποδήλατο. Ας δούμε με τι αξεσουάρ έχω διαμορφώσει το Boardwalk αυτά τα 2+ χρόνια που το έχω.

1. Λάστιχα Schwalbe Marathon Plus. Μάλλον η καλύτερη αγορά που έχω κάνει. Ιδιαίτερα ανθεκτικά και με πάτημα που εμπνέει σιγουριά. Αγοράζοντάς τα ξέχασα τα σκασίματα (ως τότε είχα πάθει 4 σε οκτώ μήνες). Χρειάζεται προσοχή στην τοποθέτηση των φτερών γιατί είναι φαρδύτερα από τα λάστιχα που είχε το ποδήλατο κατά την αγορά του.

2. Σέλα Brooks Flyer Special. Πανέμορφη και άνετη, χωρίς πάντως να ορκίζομαι στο όνομά της, όπως κάνουν άλλοι. Τα ελατήριά της τρίζουν - πρέπει να βρω ένα κατάλληλο τρόπο συντήρησής τους.

3. Μπροστινο φως B&M Ixon. Πολύ φωτεινό, με καλή διεύρυνση της δέσμης, επαρκή διάρκεια (6 ώρες με πλήρη φωτισμό και 12 με μειωμένο) και ένδειξη φόρτισης της μπαταρίας. Το τοποθέτησα στην κορυφή του πηρουνιού, για να μπορώ να τοποθετώ τσαντάκι στο τιμόνι χωρίς να καλύπτει το φως και για να μη χρειάζεται αφαίρεση του φωτός κατά την αναδίπλωση.

4. Βάση Klik-Fix στο τιμόνι και στο παλουκόσελο. Πολύ χρήσιμες και ευέλικτες. Συνήθως πίσω βάζω την τσάντα του laptop (σακίδιο πλάτης) και μπροστά ένα μικρό τσαντάκι ώμου ή ένα καλάθι αν πηγαίνω για ψώνια. Το μόνο πρόβλημα με τη μπροστινή βάση είναι ότι όταν το ποδήλατο διπλώνει δεν μπορεί να κλειδώσει το τιμόνι στη θέση του και έτσι η κύλιση του διπλωμένου ποδηλάτου δεν είναι τόσο εύκολη. Συνήθως πάντως το παίρνω στα χέρια, οπότε αυτό δε με ενοχλεί πολύ.

5. Πετάλια. Έχω ξαναγράψει πόσο απογοητευμένος ήμουν από τα πετάλια που φόραγε το ποδήλατο από τη “μαμά” του. Πλαστικής αίσθησης και κακής ποιότητας, μου χάλασαν δυο φορές. Αγόρασα αυτά τα μεταλλικά πετάλια που δίνει η αντιπροσωπεία της Dahon, που έχουν καλύτερη αίσθηση, αλλά και από αυτά το ένα γρήγορα χάλασε και αντικαταστάθηκε (όλες οι αντικαταστάσεις έγιναν δωρεάν).

6. Αδιάβροχο πόντσο της Vaude. Το βάζω κάτω από τη σέλα και έχει αποδειχτεί υπερ-χρήσιμο για τη βροχή. Για την αγορά του με εξυπηρέτησαν οι Φίλοι του Ποδηλάτου.

7. Κοντεράκι CatEye Velo 8. Απλό ενσύρματο κοντεράκι. Χρειάστηκε να επεκτείνω το καλώδιο σύνδεσης με τον αισθητήρα, λόγω του μεγάλου ύψους του τιμονιού.

8. Το πίσω φως το πήρα από το Carera στην Πατησίων - δυσκολεύτηκα λίγο μέχρι να βρω φως κατάλληλο για τοποθέτηση στο μεγάλης διαμέτρου παλουκόσελο του Dahon.

9. Βοηθητικό led φωτάκι της Sigma, τοποθετημένο κάτω από το τιμόνι, για όταν ξεχνάω να φορτίσω τις μπαταρίες του κυρίως φαναριού.

Δεν τολμώ καν να κάνω την πρόσθεση των τιμών για όλα αυτά - πιστεύω πάντως ότι τα περισσότερα άξιζαν τα λεφτά τους και έχουν κάνει πιο ευχάριστη την καθημερινή μου ποδηλατική πραγματικότητα.

Θα έχει τύχει σε πολλούς. Ψάχνοντας για μια καλή και φτηνή αγορά, καταλήγουμε σε ένα προιόν προβληματικό, που κοστίζει πολύ περισσότερο σε χρόνο και κόοπο συντήρησης και χρήσης - ενδεχομένως τελικά και σε χρήματα. Τα ποδήλατα δεν είναι φυσικά η εξαίρεση, όπως φαίνεται και από την περίπτωση της Amy.
Η Amy που λέτε, έψαχνε για ένα αναδιπλούμενο ποδήλατο. Δεν ήθελε να δώσει πολλά χρήματα, κι έτσι κατέληξε σε ένα φτηνό αναδιλπούμενο Citizen Gotham (ναι, η Citizen φτιάχνει και ποδήλατα!).
Τον πρώτο καιρό ήταν ενθουσιασμένη, αλλά γρήγορα ήρθαν τα μηχανικά προβλήματα και ο ενθουσιασμός μετατράπηκε σε θυμό. Το χρονικό της θυελώδους σχέσης περιγράφεται στο γράμμα που έστειλε η Amy στο ποδήλατό της.

Για να δούμε τι γράφει στο blog της…

Dear Citizen Folding bike,

Today you have filled me with rage fueled by disappointment and unmet expectations. I was not sure what to do with my feelings, so I figured I would take a cue from my cousin Jessica and write you an open letter that you cannot read.

[Read more…]

Η ποδηλατική περιπέτεια στις τέσσερις γωνιές της ηπειρωτικής Ελλάδας, για την οποία έγραψα πρόσφατα, έφτασε στο τέλος της. Διαβάστε τις εμπειρίες και θαυμάστε τις εικόνες στο ολοκαίνουργιο σχετικό blog.

Πόσο υποκριτικές φαίνονται οι διαφημίσεις της “Αττικό Μετρό”, που προβάλλουν τον οικολογικό της χαρακτήρα και προωθούν τη χρήση των ΜΜΕ, όταν η εταιρία αυτή, πρωτοπορώντας στο σύγχρονο κόσμο, απαγορεύει τα ποδήλατα στους συρμούς;

Τουλάχιστον η στενοκεφαλιά αυτή δεν αφορά τα αναδιπλούμενα και έτσι το Boardwalk μου μπορεί να ποζάρει στις αποβάθρες.

Ο ποδηλατικός τουρισμός είναι ένα απωθημένο μου. Κάποτε θα το πραγματοποιήσω, μόνος ή με παρέα, αλλά ως τότε… ιδανικός κι ανάξιος εραστής…

Το καλοκαίρι είναι αρκετοί οι ξένοι τουρίστες που ταξιδεύουν στην Ελλάδα, φορτωμένοι με σκηνές, υπνόσακκους, κατσαρολικά και χίλια δυο - το λεγόμενο loaded touring. Οι έλληνες που το αποτολμούν είναι μάλλον λίγοι, γι’ αυτό πολύ μου άρεσε το ταξίδι που ξεκίνησε προ ημερών, με την ονομασία “Ελληνικοί Ορίζοντες 2008”.

Πρόκειται για ένα ποδηλατικό ταξίδι που θα περάσει από τα τέσσερα ακραία σημεία της ελληνικής ηπειρωτικής επικράτειας (Ορμένιο Έβρου στο βορρά, Πύθιο στην ανατολή, Σαγιάδα Θεσπρωτίας στη δύση, Ταίναρο Πελοποννήσου στο νότο), καλύπτοντας συνολικά μια απόσταση περίπου 2500 χιλιομέτρων. Το χάρτη της διαδρομής μπορείτε να τον βρείτε εδώ. Η διαδρομή ξεκίνησε τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη και θα διαρκέσει περίπου 25 μέρες. Αυτή τη στιγμή (18/9), πρέπει να βρίσκεται κοντά στην Κόνιτσα.

Η συμμετοχή στο ταξίδι ήταν ανοικτή, αλλά όπως φαίνεται μόνο οι δύο τολμηροί εμπνευστές θα την πραγματοποιήσουν, με ενδεχόμενη συμμετοχή σε κάποια τμήματα και άλλων.

Ενημέρωση για την πορεία μπορείτε να βρείτε στο σχετικό blog

Να και μια φωτογραφία των δύο ταξιδιωτών στο Πύθιο

Respect!