Μεγαλώνουμε και η προοπτική του ποδηλάτου στους 40 βαθμούς, ενώ δίπλα περιμένει παρκαρισμένο το ξεκούραστο σκούτερ, δεν είναι πάντα επιθυμητή. Παρ’ όλα αυτά, ένα σπαστό ποδήλατο, εκτός από αγαπημένο γκατζετάκι, δίνει και πολλές λύσεις μετακίνησης.
Έπρεπε λοιπόν τις προάλλες να πάω το αυτοκίνητο για service το πρωί, να κατέβω στο γραφείο, να παραλάβω το αυτοκίνητο αργά το μεσημέρι, να το πάω στον Πειραιά για να ταξιδέψει ασυνόδευτο και στη συνέχεια να επιστρέψω σπίτι. Επέλεξα τη λύση του σπάστου, το έβαλα το πρωί στο αυτοκίνητο, έκανα την απόσταση συνεργείο-γραφείο και το ανάποδο, το ξαναέβαλα στο αυτοκίνητο, πήγα στον Πειραιά, το έβγαλα στο γκαράζ του πλοίου και επέστρεψα. Στη διαδρομή κουράστηκα, οπότε φτάνοντας Μοναστηράκι μπήκα στο μετρό για μερικές στάσεις και ποδηλάτησα από το σταθμό στο σπίτι.
Συνολικά 32 χιλιόμετρα με το ποδήλατο και διάφορες στάσεις για φωτογραφία. Υποθέτω ότι πλέον θα μπορούσα κάτι τέτοιο να το κάνω, ενδεχομένως πιο ξεκούραστα, και με ένα ηλεκτρικό πατίνι, αλλά είναι διαφορετικό το επίπεδο ασφάλειας, μεταφορικής ικανότητας και βέβαια και εκγύμνασης.
