Ποδηλατώντας στην πόλη

Καλό και άγιο το Boardwalk, έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αξιόπιστο, αλλά τα πετάλια που φοράει είναι κάκιστα. Για δεύτερη φορά μου χαλάει πετάλι (συμπτωματικά, πάλι το αριστερό). Υποθέτω ότι μερικές φορές είμαι απρόσεκτος όταν διπλώνω το ποδήλατο και τα πετάλια, με αποτέλεσμα το διπλωμένο πετάλι να φέρει μέρος του βάρος όλου του ποδηλάτου όταν το στηρίζω (κανονικά, όταν το ποδήλατο είναι διπλωμένο, στηρίζεται στις ρόδες και το παλουκόσελο), αλλά δεν είναι αυτό σοβαρή δικαιολογία.Τα πλαστικά πετάλια με τα οποίο έρχεται το Boardwalk είναι κακά. Προφανώς έχει τους λόγους της η Dahon που σε ακριβότερα μοντέλα χρησιμοποιεί άλλα πετάλια, και μάλλον ήρθε η ώρα να κάνω κι εγώ το ίδιο. Δυστυχώς βέβαια στα αναδιπλούμενα πετάλια οι επιλογές δεν είναι πάρα πολλές, αλλά όλο και κάτι καλύτερο θα υπάρχει.

Είχα γράψει εδώ και καιρό ότι έψαχνα ένα μπροστινό βρεφικό καθισματάκι ποδηλάτου. Τελικά κατάφερα να βρω στο Acropolis Bikes ένα τέτοια κάθισμα. Δε με έχει πείσει για την υψηλή ποιότητα κατασκευής του, αλλά τουλάχιστον ο σκελετός του είναι στιβαρός και το σύστημα στήριξης στο ποδήλατο δείχνει επαρκές. Δυστυχώς όμως, όταν πήγα να το τοποθετήσω στο Ideal Crosser της γυναίκας μου, διαπίστωσα ότι η διάμετρος του σωλήνα του σκελετού ήταν μεγαλύτερη από αυτή που όριζαν οι προδιαγραφές του καθίσματος, ενώ ταυτόχρονα ο σωλήνας δεν ήταν κυλινδρικός αλλά ελαφρώς τριγωνικός.

Ο υπεύθυνος του Acropolis Bikes μου είπε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και μπορώ χρησιμοποιώντας μεγαλύτερες βίδες να “πιάσω” τη βάση στο σκελετό. Εννοείται πως δεν το έκανα - δεν κάνουμε τους μαστροχαλαστές σε τέτοια πράγματα. Παιδί θα βάλουμε στο κάθισμα, όχι crash test dummy.

Έτσι προχώρησα στο plan B: Δανείστηκα ένα ταλαιπωρημένο ποδήλατο Puch Sprint. Η εύηχος Puch είναι μια γνωστή αυστριακή εταιρία κατασκευής ποδηλάτων και το Sprint ήταν ένα από τα βασικά της μοντέλα. Το ποδήλατο πρέπει να ήταν τουλάχιστον 25 ετών. Είχε τιμόνι κούρσας, ένα δίσκο μπροστά και τριπλή κασέτα πίσω, μοχλό ταχυτήτων στον κάτω σωλήνα του σκελετού (εννοείται ότι το ντεραγιέ Simplex είχε προ πολλού παραδώσει το πνεύμα), ένα χαριτωμένο μεταλλικό προστατευτικό αλυσίδας… και γενικώς ήταν σε άθλια κατάσταση. Είχε όμως τη σωστή διάμετρο σωλήνα σκελετού! :)

Γρήγορα εγκατέλειψα τη σκέψη να παίξω το Pimp your ride και αποφάσισα να αναθέσω την αναστήλωση στον Αλτιπαρμάκη.

Stay tuned για τη συνέχεια.

Πραγματική ανάγκη για βελτίωση; Ουσιαστική επιθυμία για “προσωποποίηση”; Απλός, αθώος και ανόθευτος καταναλωτισμός; Δεν ξέρω σε τι απ’ αυτά οφείλεται, αλλά πάντως έχω ψωνίσει αρκετά καλούδια για το ποδήλατό μου από τότε που το αγόρασα, 15 μήνες πριν.

Ένα από αυτά - κατά πάσα πιθανότητα το πιο μη ουσιώδες, και για αυτό ιδαίτερα ευχάριστο :) - ήταν και η σέλα Brooks Flyer Special. Μάλλον με έπεισε ο Sheldon Brown και όσα γράφει για τις δερμάτινες σέλες της βρεταννικής εταιρίας. Κοντολογής η γενική ιδέα είναι ότι μια καλή δερμάτινη σέλα μπορεί να έχει πολλά μειονεκτήματα (βάρος, τιμή, ανάγκη περιποίησης), αλλά έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: είναι ό,τι πιο άνετο για τον ποδηλάτη. Πράγματι, εξαιρουμένης της πρώτης περιόδου που η σέλα είναι σκληρή (μετά μαλακώνει, προσαρμοζόμενη στον ευαίσθητο πίσω κόσμο του ποδηλάτη…) η Brooks αυτή έχει αποδειχθεί πάρα πολύ άνετη. Το συγκεκριμένο μοντέλο έχει και ελατήρια για την απόσβεση των κραδασμών, πράγμα που επέλεξα αφού το ποδήλατό μου δεν έχει ανάρτηση. Το δέρμα και τα ελατήρια της δίνουν μια ιδιαίτερα ρετρό εμφάνιση, που προσωπικά βρίσκω πολύ όμορφη (μια συνάδελφος αντίθετα έκανε συνειρμούς με S&M, πράγμα που με εξέπληξε - προφανώς ξέρω λίγα για αυτήν…).

Ιδού η Brooks κατά την πρώτη γνωριμία μας:

Μεταφράζω βιαστικά από το site του BBC, αδυνατώντας να κάνω περαιτέρω σχόλια…

Άνδρας που συνελλήφθη να κάνει σεξ με το ποδήλατό του καταδικάστηκε σε τριετή επιτήρηση.

Ο Robert Stewart, 51 ετών, παραδέχτηκε ότι παραβίασε τη δημόσια ειρήνη επιδιδόμενος σε ανάρμοστη συμπεριφορά και προσομοιώνοντας τη σεξουαλική λειτουργία.

Ο αστυνόμος Colin Miller τοποθέτησε τον Stewart στο μητρώο σεξουαλικών παραβατών για τρία χρόνια.

Ο κ. Stewart συνελλήφθη επ' αυτοφώρω με το ποδήλατό του από τις καθαρίστριες των δωματίων στο δωμάτιό του στον ξενώνα Aberley House στο Ayr.

Ο εισαγγελέας Gail Davidson είπε στο Δικαστήριο: “Χτύπησαν την πόρτα πολλές φορές και δεν πήραν απάντηση. Χρησιμοποιώντας το πασπαρτού κλειδί άνοιξαν την πόρτα και είδαν τον κατηγορούμενο γυμνό από τη μέση και κάτω, και φορώντας μόνο ένα μπλουζάκι, να κρατάει το ποδήλατο και να μετακινεί τους γοφούς του μιμούμενος τη σεξουαλική πράξη.

Και οι δύο καθαρίστριες υπέστησαν σοκ. Ο Αστυνόμος Colin Miller είπε στο Stewart: “Σχεδόν 40 χρόνια στην υπηρεσία νόμιζα ότι είχα δει κάθε γνωστή διαστροφή, αλλά αυτό εδώ είναι καινούργιο για μένα. Δεν έχω ακούσει για 'ποδηλατο-εραστή'.

Ο Stewart αρνήθηκε την κατηγορία, ισχυριζόμενος ότι προήλθε από μια παρεξήγηση, αφού είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ.

Ο εργένης ζούσε στον ξενώνα από τον Οκτώβριο του 2006, οπότε είχε μετακομίσει από το σπίτι του στο Girvan. Τώρα ζει στο Ayr.

Συμπέρασμα: Όταν θες να χαμουρευτείς με το ποδήλατό σου, καλό είναι να πας σε ένα εχέμυθο ξενοδοχείο.

Δείτε και το πρωτότυπο κείμενο της είδησης.

Το Σαββατοκύριακο βρέθηκα στη Ρώμη για το 7ο Παγκόσμιο Κύπελλο Kick Off (Campione once more :) ). Είχα την ευκαιρία, μεταξύ πολλών άλλων (τι υπέροχο μέρος), να δω και το πόσο διαδεδομένη είναι η ποδηλασία σε μια πόλη που δεν έχει τις ποδηλατικές υποδομές που συναντώνται στη βόρεια Ευρώπη.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου προκάλεσαν τα παιδικά καθίσματα ποδηλάτων που έβλεπα γύρω μου. Ίσως και να είναι ένδειξη γενναιότητας ή και απερισκεψίας, αν λάβουμε υπ' όψη την οδηγική συμπεριφορά των Ιταλών! Σε αντίθεση με το Βερολίνο, όπου είχα δει και πολλά παιδικά trailer, οι Ρωμαίοι ποδηλάτες-γονείς προτιμούν τα καθίσματα και μάλιστα αρκετοί είχαν καθίσματα που τοποθετούνται μπροστά, μεταξύ του οδηγού και του τιμονιού, και όχι πίσω. Νομίζω ότι αυτή η λύση είναι η καλύτερη γιατί ο οδηγός έχει πάντα στο οπτικό του παιδιού το παιδί, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να απολαμβάνει τη διαδρομή και όχι να βλέπει την ιδρωμένη πλάτη του μπαμπά :P

Φυσικά, μπροστινά και πίσω καθισματάκια μπορούν να συνδυαστούν, όπως φαίνεται στη φωτογραφία, αφήνοντας χώρο και για ένα καλαθάκι με ψώνια.

Παρεπιπτόντως, αν γνωρίζει κανείς πού μπορώ να βρω μπροστινά παιδικά καθίσματα στην Ελλάδα, ας μου δώσει τα φώτα του. Grazie.