Ήταν μια από αυτές τις μέρες… Φεύγω το πρωί από το σπίτι με το Dahon, στο δρόμο με πιάνει λάστιχο, επιστρέφω το ποδήλατο στο σπίτι γιατί δεν είχα χρόνο να το φτιάξω και κατεβαίνω προς το μετρό με το Ergomax. Κανονικά θα κατέβαινα μέχρι το γραφείο με αυτό, αλλά το απόγευμα έπρεπε να πάω στον Πειραιά και αφού δεν επιτρέπεται η μεταφορά ενός μη αναδιπλούμενου ποδηλάτου στο μετρό, είπα να το αφήσω στην Εθνική Άμυνα και να το πάρω το βράδυ.
Φρούδες ελπίδες. Το ποδήλατο είχε κάνει φτερά. Στη θέση του βρήκα έναν συνδετήρα (!), που προφανώς χρησιμοποιθήκε για την παραβίαση της κλειδαριάς.
Είχα τη γνώμη, όπως είχα γράψει και σε παλιότερο άρθρο, ότι ο σταθμός του μετρό στην Εθνική Άμυνα είναι από τους ασφαλέστερους για στάθμευση ποδηλάτων, γιατί είναι σε πολύ κεντρικό σημείο και με σχετική παρουσία Αστυνομίας (λόγω των Υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Μεταφορών που βρίσκονται αντίστοιχα στις δύο εξόδους του σταθμού). Όπως φαίνεται, αυτά τα στοιχεία είναι ανεπαρκή για πλήρη ασφάλεια. Παρεπιπτόντως, μου είχαν και παλιότερα, το 2003, κλέψει ένα ποδήλατο, ένα όμορφο αγωνιστικό Peugeot του 1988 με αλλαγμένο τιμόνι και σασμάν ώστε να θυμίζει πιο πολύ fitness bike, που το είχα δέσει ένα τετράγωνο από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής. Μάλλον είναι καιρός να αναθεωρήσω τα κριτήρια ασφαλούς στάθμευσης που έχω…
Τέλος πάντων. Δύο χρόνια και γύρω στα 2000 χιλιόμετρα μετά, στις 7 Μαίου 2005, οι δρόμοι μας χώρισαν με το Ergomax. Παρ’ ότι από τότε που πήρα το Boardwalk είχα αρχίσει να το χρησιμοποιώ πολύ σπάνια μέσα στην Αθήνα, εντούτοις θεωρώ ότι ήταν μια πολύ καλή αγορά, που μου επέτρεψε και να κινούμαι ξεκούραστα στην πόλη και να κάνω και μακρυνές βόλτες στην άσφαλτο και να βγαίνω και σε ήπιους χωματόδρομους χωρίς πρόβλημα. Καλή του τύχη και συγχαρητήρια στο κλεφτρόνι, διάλεξε καλό ποδήλατο.
Υ.Γ. Αν κάποιος φίλος επισκέπτης δει πουθενά το ποδήλατο (Ideal Ergomax μοντ. 2005, ασημί, με πρόσθετη μαύρη σχάρα, ασημένια φτερά πόλης, και χαρακτηριστικό αποχρωματισμό της μπάρας του τιμονιού ), ας κάνει τον κόπο να μου στείλει ένα μήνυμα.



Tuesday, May 8, 2007 at 11:42:58
Για δύο πράγματα δεν πρέπει να στενοχωριόμαστε στη ζωή:
1. Γι αυτά που διορθώνονται,
διότι θα τα ξαναφτιάξουμε, και
2. Για αυτά που δεν διορθώνονται
διότι δεν έχει νόημα.
at 11:51:32
3. Για όλα τα υπόλοιπα.
at 12:37:19
Δυστυχώς έχασα και εγώ ένα ergomax 2004 ποτέ δεν το βρήκα. Ωραίο ποδήλατο…. Πάντως έχω την εντύπωση πως θα έφτανες πιο σύντομα από τον ηλεκτρικό με το ποδήλατο στον Πειραιά…Πάντως είναι κρίμα.
at 13:19:36
Περαστικά Σπύρο… Και απο εμενα ειχαν κλέψει ποδηλατο, κλειδωμένο μεσα στην αυλη μου, και απο τοτε έχω αποφασισει οτι ειναι απλώς θεμα χρόνου μεχρι να το πάρει καποιος.
Thursday, May 10, 2007 at 23:02:54
file exw kai egw ena ergomax 2006 kai to eixa parei akriva 400 euro.den xerw giati alla mallon epeidi loipithika ta lefta pou ta eixa vgalei me ton kopo mou,pira amesws alisida mixanis.an ekane 100 euro den tha to skeftomouna alla 400 einai bolika.kai aftoi den einai vlakes.sto prokeimeno. apo oti vlepw i alisida stin fotografia einai poli lepti.
protimaw na kouvalaw mia alisida kali kai varia kai na eimai isixos argotera.
Friday, May 11, 2007 at 07:49:15
Εκ του αποτελέσματος σωστά τα λες φίλε μου αλλά πάλι, η μεγαλύτερη ομορφιά της ποδηλασίας για μένα είναι η απλότητα και η αμεσότητά της. Αν αναγκάζομαι να κουβαλάω και 5 κιλά σε αλυσίδες και λουκέτα και να καταστρώνω σχέδιο ασφάλισης του ποδηλάτου, κάτι χάνεται…
Τέλος πάντων, πήγα κι αγόρασα ένα U-Lock της Kryptonite για χρήση με το Dahon, τις ελάχιστες φορές που το αφήνω εκτεθειμένο.
Saturday, May 12, 2007 at 15:36:51
Από την αρχή της χρονιάς μου έχουν κλέψει δύο ποδήλατα, το ένα στο σταθμό εθνικής άμυνας. Το τρίτο (και φθηνότερο..) το δένω με αλυσίδα μηχανής και έχω την ησυχία μου. Η αλυσίδα είναι και τόσο βαριά, ούτε έχει χάσει το ποδήλατο την αμεσότητά του. Σε κάθε περίπτωση, η αλυσίδα συνηθίζεται, το σοκ του να μη βρεις το ποδήλατό σου δεν συνηθίζεται.
Περαστικά μας……………..
Sunday, May 13, 2007 at 21:53:11
koita spiro epeidi to podilato otan to xreisimopoiow to xrisimopoiw gia douleies kai sxoli outos i allos pernw tsanda.den pianw kai poli xwro.kai simgvnv me tin evridiki kalitera na kouvalaw gia ligo para na skeftomai gia to an tha mou to paroune
Wednesday, May 16, 2007 at 07:10:59
Όπως τα λέτε είναι. Απ' το να στο κλέψουν, ας παιδεύεσαι περισσότερο με το κλείδωμα - ξεκλείδωμα. Τώρα δένω το άλλο μου ποδήλατο (που σπάνια μένει έξω ούτως ή άλλως) με ένα πέταλο Kryptonite και χρησιμοποιώ και ένα συρματόσχοινο για να ασφαλίσω πάνω το κράνος και τον μπροστινό τροχό, με τη λογική ότι αφ' ενός το πέταλο είναι δυσκολότερο να κοπεί, αφ' ετέρου για να παραβιαστούν και τα δύο θα πρέπει ο κλέφτης να έχει μαζί του διαφορετικά εργαλεία, πράγμα πιο “μπελαλίδικο”. Όχι και αδύνατον βέβαια…
Tuesday, March 3, 2009 at 18:18:29
gyes!!!!!!!!!!!!!!!parte ta bmx kai pate me xilia gia (grind manual and bunnyhop!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
at 18:22:07
kwnstantina se goustarw kai 8a se goustarw oti kai na mou kaneis mwro mou!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
at 18:24:55
kai se opoion aresei mlk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! authn goustarw kai 8a thn goustatw gia panta!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!auto einai to mwro mou <3kwnstantina<3 s'agapw
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! kai mhn to 3exnas!!!!!!!!!!!!!!!!!
at 18:28:51
s'exw erwteutei mwro mou!!!!!!!1
Wednesday, March 4, 2009 at 09:33:07
Μιλάμε για πολύ έρωτα ρε Μήτσο! Η Κωνσταντίνα ακούει;
Thursday, May 5, 2011 at 16:30:08
http://www.youtube.com/watch?v=Fvjp0qGPBi4
at 17:22:01
Η συγκεκριμένη ανήκει σε μια παλιά φουρνιά μοντέλων, διαβόητων γιατί μπορούσες να τις παραβιάσεις και με ένα στυλό…
Σε κάθε περίπτωση, τίποτε δεν είναι απαραβίαστο…