Τρίτη, Οκτωβρίου 4, 2011

Ο Δημητράκης το καλό παιδί!

Επέστρεφα σπίτι, όταν είδα τον περιφερόμενο ανθοπώλη στο φορτηγάκι να διαλαλεί την πραμάτια του.

“Εδώ ο Δημητράκης, το καλό παιδί. Ο Δημητράκης σας φέρνει γαρδένιες από το Πήλιο, μερακλίδικες”.

Έκανα νόημα στο Δημητράκη το καλό παιδί και τσίμπησα μια ωραία γαρδένια για το μπαλκόνι. Πώς τη μεταφέρεις όμως τη μεγαλούτσικη γλάστρα με το ποδήλατο, χωρίς να διαλύσεις κιόλας το ευαίσθητο φυτό;

Απλά πράγματα. Το ποδήλατο είναι εξοπλισμένο για μεταφορά πολύ πιο ευαίσθητων και πολύτιμων “φορτίων”. Η Γαρδένια βολεύτηκε στο παιδικό κάθισμα, έβαλε τη ζώνη της και γυρίσαμε σπίτι παρέα.

flowers1.jpg

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 20, 2011

Τέλος εποχής :)

Μετά από κάτι λιγότερο από πέντε χρόνια, οι δρόμοι μου με το Boardwalk χώρισαν. Εύχομαι ο νέος ιδιοκτήτης του, ο Σταύρος, να το απολαύσει όπως κι εγώ.

Κάνοντας έναν απολογισμό, έχω να πω αυτό που έγραψα, κατ’ αντιγραφή της αγγλοσαξωνικής έκφρασης, στην παρουσίαση του ποδηλάτου από αυτό το site: Το Boardwalk είναι, ως ποδήλατο, ανώτερο από το άθροισμα των μερών του.

Μπορεί σε κάποιους οι 7 ταχύτητες να φαίνονται λίγες, ο σκελετός από χρωμόλη βαρύς, οι 20′’ τροχοί μικροί, η γεωμετρία του ποδηλάτου αργή και η στιβαρότητά του ανεπαρκής. Εγώ έχω να αντιπαραθέσω ότι πρόκειται για ένα ποδήλατο με μινιμαλιστικό σχεδιασμό που εξυπηρετεί απόλυτα τη σκοπούμενη χρήση, εξαιρετικά αξιόπιστο και κατάλληλο για την πόλη. Έχω κινηθεί με καταρρακτώδη βροχή, έχω κινηθεί σε χωματόδρομους, έχω κάνει αποστάσεις 50+ χιλιομέτρων - εν τέλει το Boardwalk ήταν το βασικό μου προσωπικό μεταφορικό μέσω επί 5 χρόνια, χωρίς να με απογοητεύσει ποτέ.

“Γιατί το πούλησες τότε;”, είναι η εύλογη ερώτηση. Θα απαντήσω, έχοντας κατά νου και μια άλλη ερώτηση που διάβασα στο podilates.gr: “Γιατί τόσες πολλές αγγελίες για σπαστά”;

Πλέον οι μεταφορικές μου ανάγκες δεν απαιτούν το δίπλωμα του ποδηλάτου. Η δουλειά μου απέχει 7 χιλιόμετρα από το σπίτι, οπότε ποδηλατώ όλη τη διαδρομή. Επιπλέον, χρησιμοποιώ το ποδήλατο και με παιδικό καροτσάκι, για το οποίο το σπαστό αντενδείκνυται. Είμαι και από αυτούς που θέλουν να έχουν παραπάνω από ένα ποδήλατα, οπότε οι καθημερινές μου ανάγκες καλύπτονται από το Dawes που αναπαλαίωσα προ μηνών, ενώ για εκδρομικότερες διαδρομές προτιμώ το Specialized Allez Steel κουρσάκι μου.

Με δύο ποδήλατα λοιπόν στο σπίτι, συν ένα της καλής μου, το τέταρτο φαινόταν περιττό. Αν αυτήν την περίοδο, με δεδομένη την επιθυμία να χρησιμοποιώ παιδικό καθισματάκι, μπορούσα να έχω μόνο ένα ποδήλατο, θα διάλεγα το Dawes. Σε διαφορετική περίπτωση, θα διάλεγα το Dahon ως πρακτικότερο. Το Specialized το βλέπω περισσότερο σαν ποδήλατο αναψυχής, οπότε μπαίνει σε άλλη κατηγορία.

Η επιλογή της πώλησης λοιπόν, εκτός του οικονομικού της χαρακτήρα, έχει έχει να κάνει με το ότι το ποδήλατο ως σπαστό μου επέβαλε κάποιους περιορισμούς. Οι περιορισμοί όμως δεν είχαν να κάνουν με τις ταχύτητες, τους τροχούς ή την ποιότητα κύλισης, αλλά με την τοποθέτηση παιδικού καθίσματος. Πέραν αυτού πάντως, η χρήση του Dahon δε συνιστούσε κάποιον άλλο συμβιβασμό σε σχέση με ένα συμβατικό ποδήλατο πόλης. Άλλωστε, όπως πιστεύω ακράδαντα, οι περιορισμοί προέρχονται από τον αναβάτη και όχι από το ποδήλατο.

boardwalk.jpg

Σαββάτο, Αυγούστου 20, 2011

James in Greece

O James, Άγγλος που ζει στη Γαλλία, είχε γράψει προ καιρού στο podilates.gr, ζητώντας πληροφορίες για να οργανώσει ένα ποδηλατικό ταξίδι στην Ελλάδα. Πολλοί προθυμοποιήθηκαν να τον βοηθήσουν, παρέχοντας πληροφορίες που είναι χρήσιμες και για τους επίδοξους γηγενείς ταξιδευτές.

Το ταξίδι του James διήρκησε 15 μέρες, κατά τις οποίες διένυσε 1465 χιλιόμετρα, ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη και καταλήγοντας στη Λευκάδα, αφού πέρασε από Κατερίνη, Ελασσόνα, Καλαμπάκα, Καρδίτσα, Λαμία, Δελφούς, και Μεσολόγγι.

Τις εντυπώσεις του, που αποκαλύπτουν μια άλλη ματιά στη χώρα μας, τις κατέγραψε σε ένα blog που αξίζει να επισκεφτείτε: http://jamesingreece.blogspot.com/

CIMG2935.JPG

Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2011

Έτσι, έτσι…

Ποιος νοιάζεται μωρέ αν ενοχλεί το διπλοπαρκαρισμένο και αν δεν μπορεί να περάσει το απορριματοφόρο. Ας πάει από αλλού…

rightwaytopark.jpg
Η φωτογραφία τραβήχτηκε στους Αμπελοκήπους, σε μια κάθετο της Κηφισίας, 6:30 το απόγευμα.

Τετάρτη, Μαΐου 4, 2011

Και εγένετο ποδήλατο

Έχω πραγματικά θαυμάσει και ζηλέψει κάποιες εργασίες αναπαλαίωσης/ανακατασκευής παλιών ποδηλάτων, που έχω δει κατά καιρούς. Έτσι, εδώ και αρκετούς μήνες αποφάσισα να προχωρήσω κι εγώ σε ένα τέτοιο project με εξαρτήματα που θα έβρισκα μεταχειρισμένα, ψάχνοντας σε αγγελίες. Δε βιάστηκα καθόλου και εξ αρχής έθεσα κάποια βασικά κριτήρια:

- Θέλω ένα ποδήλατο για χρήση σε πόλη και εκδρομές
- Με νοιάζει να είναι άνετο και να μπορεί να φορτωθεί.
- Μου αρέσουν οι σιδερένιοι σκελετοί και τα ξερά πηρούνια
- Μου αρέσουν οι λεπτοι σωλήνες.
- Το ποδήλατο θα πρέπει να έχει γρανάζωμα MTB για τις πολλές ανηφόρες κοντά στο σπίτι μου.
- Θα ήθελα να έχει τιμόνι butterfly ή moustache ή και drop.
- Θα ήθελα κατά το δυνατόν να κάνω εγώ το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας.

Κάπου στην πορεία, το τελευταίο κομμάτι ξεχάστηκε. Λίγο η έλλειψη όσου ελεύθερου χρόνου ήθελα, λίγο η έλλειψη εργαλείων, λίγο η αμφιβολία για τη συμβατότητα κάποιων εξαρτημάτων με το σκελετό, με έκαναν να περιοριστώ σε βοηθητικές κυρίως εργασίες.

Βρήκα λοιπόν στην αρχή ένα μεταχειρισμένο σκελετό 16-17 χρόνων. Χειροποίητος, βρεταννικός, από φτηνό ποδηλατάκι της εποχής. Η μάρκα του ήταν η γνωστή Dawes, αλλά στο σκελετό έγραφε μόνο το γενικό “Dawes MTB” και είχε και αυτοκόλλητα που έγραφαν “Handbuilt” και “British Made”.
original1.jpg

original2.jpg

Τιμόνι, δισκοβραχίωνας, μεσαία τριβή και διάφορα άλλα μικροεξαρτήματα ήταν σε κάκιστη κατάσταση. Τα αφαίρεσα, αφού κατάφερα να σπάσω έναν εξολκέα δισκοβραχίωνα, και ο σκελετός έγινε κάπως έτσι.

dawes.jpg

Αρκετή σκουριά και μικροπροβληματάκια. Στο πηρούνι ας πούμε είχε σπάσει και κολλήσει από τη σκουριά μέσα στη υποδοχή των φρένων μια βίδα.

Μετά καθάρισα και προετοίμασα το σκελετό για βαφή, λαμβάνοντας υπ’ όψη μου τις πολύ καλές συμβουλές που βρήκα στο podilates.gr. Μάσκαρα επιμελώς τα κομμάτια που είχαν σπειρώματα και, επειδή δεν έβρισκα βίδες, όσο μεγάλες χρειαζόμουν, χρησιμοποίησα μια μεγάλη ντίζα που έκοψα με σέγα, ροδέλες και παξιμάδια, για να καλύψω το καβούκι της μεσαίας τριβής και το λαιμό του πηρουνιού. Πήγα μετά σκελετό και πηρούνι για αμμοβολή και βάψιμο στον Πέττα στην Καβάλας και λίγες μέρες μετά τον παρέλαβα. Είχε κάνει καλή δουλειά - ίσως και εξαιρετική για το κόστος της. Σε μερικά σημεία η βαφή δεν ήταν εντελώς λεία και υπήρχαν μερικά μικροεξογκώματα, σαν κόκκοι αμμου. Επίσης ο σκελετός έκανε λίγο σαν κουδουνίστρα κατά την μεταφορά λόγω των σφαιριδίων της αμμοβολής που είχαν μπει μέσα. Με λίγη υπομονή τα αφαίρεσα.

Στο ενδιάμεσα, μάζευα εξαρτήματα. Κάποια τα είχα ήδη, όπως την υπέροχη Brooks Flyer Special που έβγαλα από το Dahon ή το λαιμό. Κάποια τα αγόρασα από αγγελίες, όπως τους τροχούς, το δισκοβραχίωνα, τη μεσαία τριβή, τα ντεραγιέ και τα λεβιεδάκια ταχυτήτων. Κάποια τέλος, όπως το τιμόνι, τα φρένα και τα λάστιχα, τα αγόρασα καινούργια. Για το τιμόνι, κατέληξα σε τιμόνι τύπου butterfly, αλλά αντί για τα προτεινόμενα κακάσχημα foam grips επέλεξα μαύρη ταινία κούρσας.

Αφού παρέλαβα το σκελετό πέρασα μια μέρα καθαρίζοντας και γυαλίζοντας (WD40, Coca Cola, ξύδι, λεπτό συρματάκι κουζίνας) και εν τέλει τα πήγα όλα μαζί στο Φρειδερίκο. Με χαρακτηριστική καθυστέρηση, ένα μήνα μετά (!), κι αφού παίδεψα φαντάζομαι το Δημήτρη με διάφορα μη αναμενόμενα μερεμετάκια που χρειάστηκε να κάνει, παρέλαβα ένα ποδήλατο που βρίσκω πολύ όμορφο και στις πρώτες μας βόλτες (είναι βέβαια και ο μήνας του μέλιτος ακόμα) με ικανοποιεί.

new1.jpg

new2.jpg

new3.jpg

new4.jpg

new5.jpg

Με γεια μου.

Ποδηλατικά links

Forum
Ποδηλατ(ισσ)ες
Cyclist Friends

Εταιρίες/Αντιπροσωπείες
Brompton
Dahon
Ideal Bikes
Giant

Online καταστήματα
Cyclist
Foldingbikes.co.uk

Blogs & συμβουλές
spasto.gr
Roadmovie
Sheldon Brown
Bike whenever
Paul Dorn’s Bike Commuting Tips

Κανένα νέο σχόλιο

  • Κανένα σχόλιο

Διαχείριση